Od szkicu do pierwszego prototypu: 7 kroków przygotowania projektu

Szkic może być punktem wyjścia do stworzenia prototypu 3D. Aby ruszyć dalej, dodaj opis funkcji przedmiotu, istotne wymiary i pytanie, na które ma odpowiedzieć pierwsza wersja. Starannie dopracowany rysunek nie jest potrzebny, by rozpocząć rozmowę. Brakujące informacje mogą jednak uniemożliwić rozpoczęcie projektowania.

Przyjmijmy przykład edukacyjny: niewielki pojemnik stojący na stole, ze zdejmowaną pokrywką. Nie zawiera elektroniki i nie pełni żadnej funkcji związanej z bezpieczeństwem. Przykład nie przedstawia realizacji dla klienta ani próby przeprowadzonej przez POWER PRINT.

Powiększ schemat

1. Określ zastosowanie

Zacznij od zdania: „Chcę umożliwić danej osobie wykonanie określonej czynności w takich warunkach”. Następnie opisz ruch, przedmioty stykające się z projektowanym elementem oraz sposób jego przechowywania lub przenoszenia.

Dla naszego pojemnika opis mógłby brzmieć: „Przechowywanie drobnych akcesoriów biurowych i wyjmowanie ich ręką, gdy pojemnik pozostaje na stole”. Już to zdanie wskazuje, że pokrywka nie jest uchwytem do przenoszenia.

Oddziel rzeczy niezbędne od mile widzianych: na przykład pomieszczenie akcesoriów ma pierwszeństwo przed dekoracyjnym kształtem. Zaznacz również wykluczone zastosowania. Jeśli awaria mogłaby kogoś zranić, spowodować upadek ładunku lub naruszyć ochronę elektryczną, podaj to od razu. Opisany proces nie stanowi potwierdzenia bezpieczeństwa.

2. Wybierz pytanie do sprawdzenia

Nie oczekuj, że pierwsza wersja dowiedzie wszystkiego. Która niewiadoma uniemożliwia dziś podjęcie decyzji: dostępna przestrzeń, dostęp do akcesoriów czy montaż pokrywki?

W przypadku pojemnika można zacząć od sprawdzenia, czy akcesoria się mieszczą i pozostają dostępne. Inna wersja może służyć ocenie dopasowania pokrywki. Projektant może też zaproponować wykonanie tylko fragmentu przedmiotu, jeśli wystarczy on do zbadania wybranego punktu.

Nasz poradnik o wyborze między prototypem wizualnym a funkcjonalnym pomaga określić ten cel i uniknąć utożsamiania efektu wizualnego ze sprawdzoną funkcją.

3. Zbierz materiały wyjściowe

Przygotuj czytelny szkic, z widokiem z góry i z boku, jeśli każdy z nich wnosi inne informacje. Strzałka może wskazywać kierunek otwierania, a opis — miejsce, do którego muszą sięgać palce.

Dołącz materiały, którymi dysponujesz: zdjęcia miejsca ustawienia, przedmioty do przechowywania, istniejący rysunek lub plik 3D. Na zdjęciu inspiracyjnym zaznacz dokładnie, co Cię interesuje: sylwetka, sposób otwierania czy układ wnętrza. Taki obraz nie zastępuje wymiarów projektu.

Jeśli zaczynasz od uszkodzonego przedmiotu, poradnik o przygotowaniu odtworzenia części z tworzywa szczegółowo opisuje przydatne ujęcia i wymiary.

Nadaj dokumentom datę lub numer. Gdy kilka rysunków jest ze sobą sprzecznych, wskaż, który należy wykorzystać. Nazwę „Pojemnik-v1” łatwiej śledzić niż kolejne pliki nazwane „ostateczny”.

4. Zmierz istotne wymiary

Pomiar zewnętrznych wymiarów przedmiotu nie zawsze wystarcza. W przypadku naszego pojemnika trzy grupy wymiarów odpowiadają na trzy różne pytania:

Zapisz wymiary w milimetrach i oznacz miejsca pomiaru na szkicu. Przy określaniu położenia kilku elementów korzystaj z tej samej krawędzi odniesienia. Podaj użyty przyrząd i rozróżnij wynik pomiaru od szacunku.

Nie zastępuj niewiadomej wymyśloną dokładnością. Jeżeli brakuje wymiaru, zaznacz, że trzeba go jeszcze zmierzyć. Luz między częściami i dopuszczalne odchyłki wymiarowe należy ustalić z projektantem, stosownie do planowanego montażu i sposobu wykonania. Nie ma jednej wartości odpowiedniej dla wszystkich połączeń.

5. Opisz warunki i obciążenia

Opisz użytkowanie, zanim wybierzesz materiał. Uwzględnij w szczególności:

• Otoczenie: wewnątrz lub na zewnątrz, narażenie na słońce, wilgoć, ciepło lub środki czyszczące.
• Czynności i obciążenia: otwieranie, nacisk, zginanie, możliwe uderzenie. Wskaż miejsca, których dotyczą.
• Przewidywaną częstotliwość: sporadyczna lub powtarzalna obsługa, z rozróżnieniem planów i już zaobserwowanego użytkowania.
• Oczekiwany wygląd: widoczne powierzchnie, wzorcowy kolor, faktura lub wykończenie istotne dla decyzji.

W naszym przykładzie edukacyjnym sprawdzenie pojemnika na stole nie pozwoliłoby samo w sobie ocenić jego zachowania w rozgrzanym samochodzie. Jeśli takie zastosowanie stanie się potrzebne, zmieni wymagania, które trzeba przeanalizować.

Jeśli znasz temperaturę lub obciążenie, podaj wartość i jej źródło. Materiały i procesy wymagające rozpatrzenia zależą od projektu; ich dostępność i przydatność trzeba potwierdzić.

6. Ustal zakres i kryteria

Przed modelowaniem, a następnie wykonaniem, doprecyzuj, co ma być wynikiem kolejnego etapu. Wycena powinna jasno przedstawiać planowane prace: stworzenie lub dostosowanie modelu, pierwszy egzemplarz, ewentualne wykończenie, kontrole i przekazywane dokumenty.

Jeśli chcesz później rozwijać projekt, zapytaj, jakie pliki otrzymasz i w jakich formatach. Podaj planowaną liczbę sztuk i oczekiwany termin. Ewentualne poprawki, ich koszt i czas realizacji trzeba uzgodnić przed rozpoczęciem prac; nie są one automatycznie wliczone w zakres.

Dla każdego punktu do sprawdzenia uzgodnij kryterium możliwe do zaobserwowania. „Pokrywka działa dobrze” to nieprecyzyjne określenie. „Pokrywka osiąga położenie zamknięte w oznaczonej wersji, bez narzędzi i zacięć, przy uzgodnionym ruchu” daje czytelniejszą podstawę do rozmowy. Jeżeli znaczenie ma określona siła, trzeba również ustalić sposób jej pomiaru i dopuszczalną granicę.

Przed wykonaniem poproś o potwierdzenie wersji, istotnych wymiarów, potrzebnego poziomu wykończenia i kwestii, które pozostaną poza zakresem próby.

7. Sprawdź, zapisz, zdecyduj

Gdy prototyp jest gotowy, wróć do kryteriów uzgodnionych z wykonawcą. Dla przedmiotu niepełniącego funkcji istotnej dla bezpieczeństwa obserwacje mogą dotyczyć przestrzeni, przymiarki elementów i przewidzianej obsługi, bez nietypowych obciążeń.

Zachowaj krótką notatkę: sprawdzana wersja, data, warunki, zaobserwowany wynik, przydatne zdjęcie lub pomiar oraz decyzja. Jeżeli montaż się zacina albo pojawia się odkształcenie, przerwij i udokumentuj dany obszar przed poprawianiem przedmiotu.

Rozróżnij trzy możliwe dalsze kroki:

• Punkt został sprawdzony w zaplanowanych warunkach: można kontynuować projekt na tej podstawie.
• Zaobserwowano rozbieżność: trzeba przeanalizować jej przyczynę, zanim zostanie ustalona zmiana.
• Próba nie pozwala wyciągnąć wniosku: brakuje informacji, pomiaru lub prototypu lepiej odwzorowującego badane cechy.

Prawidłowe zamknięcie nie dowodzi określonej trwałości ani przydatności do wszystkich zastosowań. Nową wersję należy oznaczyć, a kontrole, na które wpływa zmiana, ponownie przeanalizować.

Przedstaw projekt POWER PRINT

Usługa prototypowania i projektowania 3D dotyczy projektów, które wymagają jeszcze ustalenia założeń, stworzenia lub dostosowania modelu. Możesz zacząć od znanych informacji i zaznaczyć kwestie pozostające do określenia.

Opcjonalny formularz założeń zbiera opis zastosowania, materiały wyjściowe, istotne wymiary, warunki i obciążenia, oczekiwany zakres oraz pierwsze pytania do sprawdzenia. Wszystkie te elementy opisano również w artykule.

Pobierz formularz założeń pierwszego prototypu — PDF do wydruku, 2 strony

Formularz, zdjęcia i pliki wyślij na adres contact@power-print.eu, podając swoje imię i nazwisko oraz projekt. Jeśli wypełniasz również formularz wyceny, użyj tych samych danych, abyśmy mogli połączyć oba zgłoszenia.

Poproś o wycenę projektu prototypu

Więcej o przygotowywaniu pytań i obserwacji można znaleźć w ćwiczeniach z prototypowania MIT, w języku angielskim. Wyjaśniają, jak przedstawić to, co każda makieta ma sprawdzić.