Uszkodzona lub niedostępna część z tworzywa: czy można ją odtworzyć drukiem 3D?

Zginęła zaślepka, pękł zaczep, pokrętło nie jest już dostępne jako część zamienna. Sam przedmiot mógłby nadal służyć, ale brakuje tego drobnego elementu.

Niektóre części z tworzyw można odtworzyć za pomocą druku 3D, nawet bez oryginalnego pliku. Aby ocenić, czy to odpowiednie rozwiązanie, trzeba poznać ich funkcję, ustalić istotne wymiary i przeanalizować warunki użytkowania. Odtworzenie modelu i wykonanie części to dwa odrębne zadania.

Poniżej znajdziesz informacje potrzebne do przygotowania konkretnego zapytania oraz kwestie, które warto uzgodnić z wykonawcą.

Powiększ schemat

Schematy przedstawiają przykład dekoracyjnej zaślepki. Służą objaśnieniu zagadnienia i nie pokazują realizacji dla klienta.

1. Sprawdź funkcję części, zanim podejmiesz decyzję o jej odtworzeniu

Najpierw opisz, co robi część: zasłania otwór, podtrzymuje inny element, przesuwa się czy pełni funkcję dekoracyjną. Jeśli wiesz, jak doszło do uszkodzenia, również to podaj. Pęknięcie podczas montażu i odkształcenie pod wpływem ciepła wymagają innych kontroli.

Sam wygląd nie wystarczy. Zaślepka może mieć cienkie zatrzaski, a pokrętło może być osadzone na osi, której kształt trzeba dokładnie uwzględnić. Nawet niepozorna część może pełnić ważną funkcję ochronną.

Jeżeli uszkodzenie części może spowodować upadek, obrażenia lub usterkę elektryczną, jej odtworzenie wymaga odrębnej weryfikacji. Poniższe wskazówki dotyczą przygotowania zapytania o część, która nie pełni funkcji istotnej dla bezpieczeństwa. Nie stanowią procedury potwierdzania bezpieczeństwa.

2. Przygotuj cztery przydatne ujęcia, nawet jeśli nie masz pliku 3D

Zachowaj dostępne fragmenty. Jeśli masz identyczną, nieuszkodzoną część, dołącz ją do materiałów wyjściowych. Gdy część całkowicie zaginęła, sfotografuj jej miejsce montażu i podaj oznaczenie przedmiotu.

Dla dostępnej części przygotuj następujące cztery ujęcia na jednolitym tle, przy oświetleniu pozwalającym dostrzec szczegóły:

1. Przód: ustaw aparat na wprost głównej powierzchni, aby pokazać obrys.
2. Tył i mocowania: pokaż zatrzaski, otwory, gniazda i fragmenty, nie zasłaniając miejsca pęknięcia.
3. Bok: zrób zdjęcie z boku, tak aby było widać grubość i wystające elementy.
4. Miejsce montażu w przedmiocie: pokaż, gdzie montuje się część i co ją otacza, bez demontażu, który mógłby stwarzać zagrożenie.

Powiększ schemat

Linijka umieszczona w tej samej płaszczyźnie co fotografowana powierzchnia daje orientacyjne pojęcie o rozmiarze. Nie zastępuje pomiarów miejsc połączenia części. Unikaj zdjęć pod kątem. Jeśli jakiś szczegół jest niewyraźny, dodaj zbliżenie.

Zdjęcie umożliwia wstępną ocenę, ale nie zawsze ujawnia dokładne wymiary i ukryte kształty. Zaznacz, jakich informacji brakuje.

Jeśli model trzeba dopiero stworzyć, nasz poradnik wyjaśnia, jak przejść od materiałów wyjściowych do pierwszego prototypu 3D, oddzielając znane dane od kwestii wymagających ustalenia.

3. Zmierz część i jej gniazdo

Pomiar wyłącznie wymiarów zewnętrznych może pominąć to, co decyduje o montażu. W przypadku pokazanej zaślepki szczególnie przydatne są trzy wymiary:

• A — Szerokość otworu: zmierz przestrzeń, którą zaślepka ma zasłonić lub w którą ma wejść, i wskaż, o który przypadek chodzi.
• B — Dostępna głębokość: zmierz miejsce za przednią powierzchnią mebla, przeznaczone na wystające elementy.
• C — Położenie mocowań: oznacz krawędź odniesienia i zmierz położenie każdego mocowania względem tej samej krawędzi. W przypadku otworów podaj położenie ich środków.

Powiększ schemat

Dodaj wysokość, grubość lub średnicę gniazd, jeśli te wymiary mają znaczenie dla Twojej części. Zapisz wartości w milimetrach, podaj użyty przyrząd, a w razie potrzeby dopisz „szacunek”. Wymiar zmierzony w odkształconym lub pękniętym miejscu nie musi być wiarygodny.

Opisz także oczekiwany rezultat: montaż ręczny, okazjonalny demontaż, utrzymanie bez ruchu czy przesuwanie. Luz, czyli zaplanowana przestrzeń między powierzchniami, zależy od zastosowania i procesu wykonania. Nie istnieje jedna wartość, którą można dodać do wszystkich wymiarów.

4. Dobierz materiał do planowanego zastosowania

Kolor oryginalnego tworzywa nie wystarcza do rozpoznania materiału ani jego właściwości. Opisz otoczenie: wewnątrz lub na zewnątrz, słońce, ciepło, wilgoć, środki czyszczące. Dodaj przewidywane obciążenia: sporadyczne uderzenia, stały nacisk lub wielokrotne zginanie.

Jeśli znasz temperaturę lub obciążenie, podaj wartość i zaznacz, czy pochodzi z pomiaru, czy z oszacowania. Opis zastosowania jest bardziej użyteczny niż wymyślona liczba.

Znaczenie ma również proces wykonania. W druku polegającym na nakładaniu filamentu orientacja warstw może wpływać na wytrzymałość zależnie od kierunku działania sił. Identyczny kształt nie gwarantuje więc zachowania takiego jak w oryginalnej części. Może być potrzebna zmiana konstrukcji: na przykład zwiększenie grubości wymaga sprawdzenia dostępnego miejsca oraz elastyczności potrzebnej podczas montażu.

Aby przygotować te informacje, skorzystaj z tabeli pomagającej dobrać materiał części 3D do jej zastosowania. Rozdziela ona wpływ ciepła, obciążeń i otoczenia oraz wskazuje kontrole do zaplanowania.

5. Uzgodnij zakres wyceny i kontrolę po odbiorze

Masa tworzywa nie wystarcza do oszacowania nakładu pracy. Wycena powinna określać przewidziane czynności: pomiary, stworzenie lub poprawienie pliku, wykonanie, wykończenie i ewentualne próby dopasowania. Porównaj też to rozwiązanie ze standardową częścią, jeśli nadal jest dostępna.

Przed wykonaniem uzgodnij istotne wymiary, oczekiwany wygląd i niezbędne kontrole. Jeżeli dopasowanie pozostaje niepewne, pierwszy egzemplarz może pomóc je sprawdzić przed dalszą realizacją.

Po odbiorze, w przypadku części niepełniącej funkcji istotnej dla bezpieczeństwa i zgodnie z ustalonymi wskazówkami:

1. Obejrzyj część: sprawdź, czy nie ma pęknięcia, odkształcenia lub uszkodzonego mocowania.
2. Porównaj uzgodnione wymiary z rysunkiem lub zatwierdzonymi wartościami, używając odpowiedniego przyrządu.
3. Przymierz część w miejscu montażu, bez wciskania na siłę i bez przerabiania mocowań, aby ją dopasować.
4. Sprawdź przewidziany montaż lub ruch, bez nietypowych obciążeń. Przerwij, jeśli część się zacina lub odkształca.

W razie rozbieżności sfotografuj dane miejsce i przekaż pomiary, zanim zaczniesz szlifować, wiercić lub poprawiać część. Same te kontrole nie dowodzą jej długotrwałej wytrzymałości ani bezpieczeństwa.

6. Przygotuj zapytanie do POWER PRINT

W przesyłanych materiałach możesz zebrać pięć elementów:

• Przedmiot, którego dotyczy zapytanie: marka, model i funkcja części.
• Cztery ujęcia, z dostępnymi fragmentami lub nieuszkodzoną częścią wzorcową.
• Istotne wymiary, z rozróżnieniem pomiarów i szacunków.
• Sposób użytkowania i okoliczności uszkodzenia.
• Oczekiwana liczba sztuk i termin, wraz z istniejącymi plikami lub rysunkami.

Karta przygotowania POWER PRINT zbiera te informacje na jednej stronie. Możesz wypełnić ją na ekranie lub wydrukować. Uzupełnij znane dane i zaznacz te, które wymagają sprawdzenia.

Pobierz kartę przygotowania POWER PRINT — PDF do wypełnienia, 1 strona

Karta jest opcjonalna: informacje wymienione w artykule możesz również przesłać nam bezpośrednio.

Załączniki prześlij e-mailem: wyślij kartę, zdjęcia i pliki na adres contact@power-print.eu, podając swoje imię i nazwisko oraz projekt. Jeśli wypełniasz również formularz wyceny, użyj tych samych danych, abyśmy mogli połączyć oba zgłoszenia.

Bez pliku nadającego się do wykorzystania projekt zaczyna się od etapu prototypowania i projektowania 3D. Jeśli model jest już określony, można rozpatrzyć jego wykonanie w ramach druku 3D na zamówienie. Niepełne zapytanie może rozpocząć rozmowę, ale nie zawsze pozwala od razu potwierdzić wykonalność lub cenę.

Poproś o wycenę swojej części

Materiał do dalszej lektury: akademicki poradnik TU Delft o naprawie za pomocą druku 3D, w języku angielskim, opisuje etapy analizy, odtwarzania, wykonania i prób.